Bugün: 18 Mayıs 2012 Cuma

SON DAKİKA

FİRMA REHBERİ VE SERİ İLAN…

ARGUVAN'A YAKIŞACAK BİR KÜLTÜR EVİ…

YONCALI BARAJI YAPILACAKMI ?

GÖNÜLLÜ MUHABİRLİK

ALİ RIZA UĞURLU

Ali Rıza UĞURLU

1937 yılında Malatya Arapkir’de doğdu. İlkokulu aslen köyü olan Arguvan ilçesi İsaköyü’nde okudu. İlkokuldan sonra öğrenimine devam edemedi. Köyünde çiftçilik yaptı.

1969 yılında Almanya’ya işçi olarak gitti. Çalıştığı yıllarda Almanya’da çeşitli derneklerde sendikalarda ve SDP (Almanya Sosyal Demokrat Partide) etkinlikler gösterdi ve işyeri işçi temsilciliği yaptı. 1997 yılında Alman emeklilik sigortasından emekli oldu. Birikimlerimden yola çıkarak hazırladığı 'şiir roman ve araştırma' kitapları ile düşüncelerini paylaşmaya çalıştı. '7 adet kitabı var.

ALLAH LA KUL KORKUTMAK MI

Yaradana yaklaşmaya

Çok yalvarıp yakınmak mı

Namaz oruç hac yerine

İnsanı kamil olmak mı

Hakk Adem de Adem Hakk ta

Sanmayın boş muallak ta

Yarattığı alem onun

Varıp çölde aramak mı

Ali Rızam haklı olmak

Öyle ise niçin korkmak

Akla fikre sınır koyup

Allahla kul korkutmak mı

01.12.2000

BAŞKA LEYLA MI VAR DI

Canan gel eyledi beni bağına

Şaşırdım sesi mi bağı mı sevem

Açıldı kapılar vardım içeri

Yeşil yaprağı mı dalı mı sevem

Kıyıda söğüdün gölgesi hoştu

Serim serinledi sevgimiz coştu

Koskocaman dünyam sanki bomboştu

Titreyen dudağı dili mi sevem

Omuza yayılmış saçlar örgülü

Seçemedim lale nergiz sümbülü

Zar ediyor güle bağın bülbülü

Dedim figanı mı gülü mü sevem

Ali Rızam Mecnun Leyla aradı

Kerem Aslı için tutuştu yandı

Söylesinler başka Leyla mı vardı

Deyin hayali mi yari mi sevem

26.10. 2001

BİR YER SÖYLEYİN Kİ

Bana bir yer söyleyin ki

Çok ile az bilmez ola

Gönüller hep hakka açık

Fitne fesat girmez ola

Doğu batı ayırmayan

Huysuzsa soy kayırmayan

İnsan üstü bağırmayan

Can canandan bezmez ola

Ali Rızam bak dünyaya

Korunmalı edep haya

Cümlealemle vefaya

Kul muratsız ölmez ola

CAR HACI BEKTAŞ

Yüz binleri her yıl konuk edersin

Bu yürekler sana yar Hacı Bektaş

Yeşiline yüzün süren canlardan

Ne kadar dertli var sor Hacı Bektaş

Neydi Horasan’dan kalkıp gelişin

Barış öğüt ettin o idi işin

Sevgiyi yaşama yol göstermiştin

Bak işte yer şimdi dar Hacı Bektaş

İçince çeşmenden akan kevserden

Gönül sıyrılıyor gamdan kederden

Hangisini saysam senin eserden

Her çiçekte rengin var Hacı Bektaş

Kaç asırdır gölgen koyu mu koyu

Muhammet Ali’den tanıdık soyu

Bize sen öğrettin güzelim huyu

Çıkara deyişti ar Hacı Bektaş

Barış demiş idin şimdi olmuyor

Dertli feryad eder kimse duymuyor

Yara kanasa da hekim sarmıyor

Vicdanlar karardı kör Hacı Bektaş

Sana şikayetim paylaşmıyorlar

Düzenciler halkla kaynaşmıyorlar

Senin terazinde haklaşmıyorlar

Bunlar sana ayan Pir Hacı bektaş

Çete cüppeliden doldu bu diyar

Rüzgar yön deyişti sesi kim duyar

Ele bele dile tutmuyor ayar

Hırsız çaldı adı kar Hacı Bektaş

Kızları okutun dedin ya Veli

İlim dedin takip ettik edeli

Ata’ nın çizdiği yoldan gideli

Önümüz toz duman bor Hacı Bektaş

Yetmiş iki millet bir demiştin ya

Aradığın sende gör demiştin ya

Hastayı yatakta sor demiştin ya

Ancak senden ola car Hacı Bektaş

Sevgi hoşgörüyle fikir ürettin

İlmini sunarken sığır da güttün

Sırana hak dedin nöbet de tuttun

Barış burda tutar yer Hacı Bektaş

Ali Rızam tek tek günleri saydım

Yolsuzdan yobazdan bıktım usandım

Barışı özledim huzura geldim

Dünya dert çuvalı gör Hacı Bektaş

10.8.2001

DEYİN YAR GELSİN

Ben o yarı gurbet ele salalı

Bin beterim ayrı kaldım kalalı

Gözlerim kan yaşlı içim yaralı

N’olur kar kalsın

Deyin yar gelsin

Haksız tez gelsin

Sorun hele aramızda dağ mı var

Yollarında boran mı var kar mı var

Karsız dönsün ayıp mı var ar mı var

N’olur kar kalsın

Deyin yar gelsin

Söylen tez gelsin

Ali Rıza’m şu pınarın başları

Yuva yapmış yazı yaban kuşları

Kime naz eylesin pınar taşları

Deyin yar gelsin

Söylen tez gelsin

N’olur kar kalsın

DOST İLE BENİ

İrfan meclisinde dostlar ceminde

Koyun bir köşeye post ile beni

Sevdanın şerinden derbeder oldum

Bırakın baş başa dost ile beni

İçeyim o demde aşkın meyinden

Saki bade sunsun engür suyundan

Diller arı olsun versin balından

Eyleyin o demde mest ile beni

Ali Rızam der ki ey güzel canlar

Siz gibi bu handa nice mihman var

Hu deyip de beni benden soranlar

Kalbim gerek sevmen üst ile beni

30.6.2001

DOST ODUR Kİ

Dost odur ki dostu daim dost tuta

Dost odur ki dostun dostluğu arta

Dost odur ki düşman gördü dayata

Gördüğümde kulu kurbanı olam

Dost odur ki sen ac isen ac gele

Dost odur ki sen gülünce o güle

Dost odur ki gel deyince tez gele

Mert ise gözünün dumanı olam

Dost odur ki yama gibi yırtılmaz

Dost odur ki dar gününde atılmaz

Dost odur ki para pula satılmaz

Sözüne sadıksa demanı olam

Dost odur ki bulsam derdi atarım

Dost odur ki cana canlar katarım

Dost odur ki mezarına yatarım

Ali Rızam dizi dermanı olam

27.08. 2001

DÜNYA FANİ

Uçma gönül dünya fani

Dilde kalır dileklerin

Kaba yele atma yaba

Yele gider emeklerin

Sevgi taşar ise aşktır

Ateşine yanmak güçtür

Kül olunca duman hiçtir

Bulut olur şeleklerin

El kaşınan yeri kaşır

Öze bağla sözü pişir

Ne dibi yak ne de taşır

Kabda kalır yemeklerin

Yürüyorsan yol darında

İki cihan diyarında

Dalmış ummman sularında

Boşa çalar küreklerin

Ali Rıza’m dünya fani

Yetiyorsa yetin gani

Veren bir gün alır canı

Tutmaz olur bileklerin

11.12.1999

HEY İNSANLAR

Hey insanlar insanlar

Ha bu handa mihmanlar

Koştuk tuttuk okşadık

Bize geldi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Yalan söze kananlar

Dil uydurduk laf için

Bizi sezdi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Kayda kural koyanlar

Bize yarar ney idi

Bize verdi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Birbirini kıranlar

Can cananın öldürdü

Bizi bildi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Gözü karda olanlar

Çarşı pazar bağırdık

Bizi yerdi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Atomla yer yaranlar

Zehir saçtık doğaya

Bizden bezdi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Silah yapıp vuranlar

Bakın korkan korkana

Bizden tezdi hayvanlar

Hey insanlar insanlar

Keyfe ayet yoranlar

Kesip kesip de yedik

Bize sövdü hayvanlar

Hey insanlar insanlar

İlmi ile şaşanlar

Ali Rızam bu ne hal

Bizi geçti hayvanlar

28.3.2002

HOCAM GÖNLÜN ÇOCUK KALSIN

Çocuk idin büyük oldun

Hocam gönlün çocuk kalsın

Hatırla bir şöyle dünü

Hocam gönlün çocuk kalsın

Çocuk gönlü kin bilmez ki

Asaletle öğünmez ki

Kızıp silah istemez ki

Hocam gönlün çocuk kalsın

Çok okut ki çok şey bilsin

İlme dolsun arif olsun

Sınıfına rahat girsin

Hocam gönlün çocuk kalsın

Sen güldükçe o da gülür

Sevildikçe hep sevilir

Ne meshep der ne ırk bilir

Hocam gönlün çocuk kalsın

Güneş gibi pak yüreği

Tanımaz cini feleği

Tanımasın şu tüfeği

Hocam gönlün çocuk kalsın

Sınıfında çocuk bir gül

Öğretmense orda bülbül

Sevgi okut sen de sevil

Hocam gönlün çocuk kalsın

Hedef seçmiş öğrenmeyi

Bilmez rüşvetle hileyi

Hiç de sevmez dövülmeyi

Hocam gönlün çocuk kalsın

Koşup oynar yer hevesi

Pantol çeket giyinmesi

Gelip hocam şu demesi

Hocam gönlün çocuk kalsın

Bilmez sınır sömür savaş

Çok kar için etmez telaş

Aradığı tek arkadaş

Hocam gönlün çocuk kalsın

Yarınlara hazır olsun

Yarın onla huzur bulsun

Ondan sonra gelen gülsün

Hocam gönlün çocuk kalsın

Ali Rızam der öğüdü

Sanılmasın hoş büyüdü

Onun bir tek sen ümüdü

Hocam gönlün çocuk kalsın

15.11.2000

KUSUR ETMEDİK

Neden biz bu halka anlatamadık

Ne çaldık ne çırptık hata etmedik

Dağları yurt ettik yolları yırttık

Davamız meşruydu kusur etmedik

İyiyi kötüden ayırır iken

Zalimin zulmüne bağırır iken

Fakiri kavgada kayırır iken

Huyluyu husunda azar etmedik

Etmedik erenler inan etmedik

Münkür münafığın yolun gütmedik

Canlar verdik ama başımız da dik

Dönüp davamızı pazar etmedik

Yanarım emeğe günü yanarım

Emeğe değerdir benim onururm

Beni yaradan var ben ona kulum

Kula kul kalmaya sabır etmedik

Vurdular ya bizi sırttan vurulduk

Öldük ya toprağa onurlu konduk

Sanmasınlar davamızda yanıldık

Anlımız ak asla özür etmedik

Yılmadık bu yolda yılmayacağız

Pir Sultan caymadı caymayacağız

Hüseyin dönmedi dönmeyeceğiz

Münkürü köşeye buyur etmedik

Ali Rızam elbet dönecek devran

Zalimin çırası yanmaz her zaman

Bizde kararlılık onlarda güman

Sözümüz mert sözü hasır etmedik

05.01.2002

LEVHU KALEM

Hey beni yaratan ya levhu kalem

Ta arş ta yücede durmakta mısın

Sabahı hayıra yoran kullara

Edene ettiğin sormakta mısın

Gönül evim mekan ettim ben sana

Yaptım dersin gel de bir bak cihana

Kim söyledi vur kır devri sultana

Zalimin zulmünden yılmakta mısın

Ben olmasam söyle seni kim tanır

Ne adın söylenir ne ünün denir

Toz olur bu alem çarkın devrilir

İptidai sana varmakta mısın

Kulunum sor işi terse çekene

Sen vermişsin ilmi kimilerine

Adını laf edip hile edene

Verdiğini geri almakta mısın

Ali Rızam şaştım aklım karıştı

Tutamadım kızma dilim dolaştı

Can cananın vurdu eli alıştı

Nice zaman baktın kızmakta mısın

01.07.2002

MIŞLAR MAZİLERDE

İn be insan terse dönen dolaptan

Bak ta şu önünü gör de geç artık

Milletdir mezhepdir böldü becerdi

Eski defterleri dür de geç artık

Bu çağın mektepli marifeti var

Mışlar mazilerde her şey aşikar

Bu arz senin malın gez diyar diyar

Sınırları yere ser de geç artık

Çağ uydu çağıdır minnet neyine

Kader Felek derler gelme oyuna

Sığınma eyilme soylu soyuna

Önünde tabuyu kır da geç artık

Parsellendi dünya mülk diye diye

Ses etmedik döndük canlı deliye

Benzetildik balın veren arıya

Sendeki o sana var da geç artık

Ali Rıza’m düzdür dağın ötesi

Eğmesin tartının yana kefesi

Uzaktan hoş derler davulun sesi

O sesin sırrını sor da geç artık

14.01.1999

NENNİ NENNİ

İki dere bir arada

Duran yavru nenni nenni

Sesi boğuk sütü herle

Doyan yavru nenni nenni

Bey paşam der koşar iken

Yön seçmeye şaşar iken

Ac acına yaşar iken

Solan yavrum nenni nenni

Sağın sopa solun dökük

Ayak yalın dalın sökük

İş aş dersin boynun bükük

Gezen yavrum nenni nenni

Dokuz aylık yoldan niye

Dövülmeye sövülmeye

Doğar doğmaz borç vermeye

Gelen yavrum nenni nenni

Ali Rızam gör geleni

Döverler ses etme seni

Toprak sarır bu bedeni

Kalan yavrum nenni nenni

03.07.2002

ÖĞÜN ARGUVAN

Nasıl methedeyim nasıl diyeyim

Diyar diyar denir ünün Arguvan

Kolay mıdır sende sevda sezmemek

Gelene git demez yolun Arguvan

Kuzeyinde Yama dağı yaylalı

Fırat’a uzanır çıplak ovalı

Ozanı bol hepsi sana sevdalı

Elden ayrı söyler dilin Arguvan

Bir yanın Göldağı mavi gölleri

Soğuktur suları serin yelleri

Sarı çiçek renk renk süsler yerleri

Baharda bir başka elin Arguvan

Yad da yiğitlerin ağarttı saçın

Çatma kaşlarını akmasın yaşın

Elbet Allah büyük dik kalsın başın

Sevdayla yoğrulmuş çölün Arguvan

Volkanik yapılı düzlü tepeli

Bağrında yayılmış höyük memeli

Tarihin çok derin önün perdeli

Bir gün gül verecek çalın Arguvan

Çıkınca Uru’ya yayla havası

Orda yaşayamaz mikrop belası

Şah Sultan’da denir yağmur duası

Şotik derler coşar çayın Arguvan

Kırk altı köyün var hangisin sayam

Hepsi de cana can Mevla’ya ayan

Doyulmaz türküne var mıdır doyan

Ayrılmaz hanımın beyin Arguvan

Derviş Muhammed’in Hünkar dı piri

Şah Sultan Aşıkilerin rehberi

Nice ozan saydım onlardan beri

Bu değerler senin öğün Arguvan

Fabrikan da yok ki görünsün baca

Arpa ektik biçtik kök çarpa çarpa

İş güç sunamadık yetişen gence

Düzelir mi acap halin Arguvan

Ovanda sıralı bağlar olsaydım

Çay olup içinde çağlar olsaydım

Etrafın dolanan dağlar olsaydım

Olurdun duvaklı gelin Arguvan

Sözü doğru sazı dolu bu halkın

Gurbeti sılaya etmişler yakın

Adın zaten dilde nazardan sakın

El atsınlar neyin eksik Arguvan

Ne güzel adın var övgü odağı

Dolaylı dır ezgi türkü odağı

Nice ozanların sende kulağı

Damakdan damağa balın Arguvan

Folklorun semahın sesli selamın

Aydının yazarın oynar kalemin

Senin bir başkadır sofra alemin

Muhabbete araç demin Arguvan

İçin dolu hasret eda cilve naz

Güzel türkülerin turnadan avaz

Onlara da sahip çıkılsın biraz

Daha da çok açar gülün Arguvan

Arılar bal yapar sarı çiçekten

Şemsi Belli kondu göçtü yörenden

Ali Rıza senin İsaköyünden

Biz senin sen bizim sevin Arguvan

ÖZLETTİNİZ BARIŞI

Özlettiniz bana özge barışı

Sevdası yürekte tak diyebilir

Devran küskün doğa küskün kul küskün

Dalgınlar uyanır hak diyebilir

Şu alemi birkaç kişi yapmadı

Dağlar dikip engin çukur tepmedi

Deniz oyup ırmakları çekmedi

Ayrıya gayrıya yok diyebilir

Bence dua doğa sevmek can sevmek

İbadetse cana sevgi beslemek

Laf demeden yürek sesi dinlemek

Adam üstü kula çark diyebilir

Ali Rızam evren cümlealemin

Üstümüze tankla copla gelmeyin

Kükrerse yüreği böyle diyenin

Yaptığın silahtan kork diyebilir

27.9 1999

SOR GADAN ALAM

Harap ettin bağım tarımar oldum

Merhametsiz olma yar gadan alam

Yoldun yaprağımı sarardım soldum

Nolur şu derdimi sor gadan alam

Bu aşkın meyinden içtim içeli

Seyyah olup elden ele göçeli

Ben derdimi dağa taşa dökeli

Dertlerime yağdı kar gadan alam

Ali Rızam koy da divan durayım

Leylayım de çölden çöle geleyim

Kul eyle kapında kulun olayım

Ölürken yanımda dur gadan alam

07. 02. 2002

USUL USUL

Ömür denen şu menzile

Yürüyorum usul usul

Yolum toprak yerim toprak

Varıyorum usul usul

Dünya sen dön ekseninde

Durmadan kendi keyfinde

Takılmışım dümeninde

Dönüyorum usul usul

Bugün yarın geçti zaman

Boşa imiş boşmuş çabam

Adı hayat koca umman

Yüzüyorum usul usul

Bra dünya sen bir fani

Veli nebi onlar hani

Sense senden saydın beni

Geliyorum usul usul

Ali Rızam bu yol biter

Ne dert kalır ne de keder

Çukur kazar tez örterler

Seziyorum usul usul

27.02.2001

YAR YAR

Aslı’m sevdan beni Kerem eyledi

Yanam ateşine kor olam yar yar

Yüreğimde yanan aşkın alevi

Yanağından sızan ter olam yar yar

Aşıkım didara dar olam n’olur

Köle al yanına dur olam n’olur

Sen se bir gül ben de har olam nolur

Açarken rengine zar olam yar yar

Ne yaprağın solsun ne düşsün dalın

Ne yeşilin gitsin ne morun alın

Gelde kabul et Ali Rıza kulun

Yaşlanam yanında pir olam yar yar

27.06.2002

Bu biyografi 2825 kez okundu

Yorum için üye girişi gerekmektedir. Üye değilseniz hemen olun!

Yükleniyor...

ALİ RIZA UĞURLU

ARGUVANDA YEREL GAZETE GEREKLİMİ